Lærir fólk virkilega ekki af reynslunni? Fyrst Lúkas og nú morðið. Fólk byrjar strax að álykta og rýkur beint í tölvuna og opinberar þessar ályktanir. Allt í lagi, ég lái fólki svo sem ekki fyrir að draga ályktanir en er virkilega nauðsynlegt að allir viti hvaða ályktanir það dregur? Hvort það hafi verið dópistar að verki eða útlendingar? Besta kommentið sem ég hef heyrt um þetta var að þetta væri nú aldeilis fínt, nú hefði lögreglan eitthvað annað að gera en að bögga vegfarendur. Þvílík óvirðing.

P.s.
Hvað eru mörg ályktanir í því?

Ég las í nýjasta tölublaði Ísafold grein um klámráðstefnu sem var haldin í Finnlandi þar sem fólk flykktist að til þess að skoða það nýjasta í kynlífsleikföngunum, klámmyndunum og til þess að fylgjast með fólki geraða ,,live”. Ég átti ekki til orð. Ég vonaði inni í mér að þetta væri bara eitthvert grín og það stæði í lok greinarinnar ,,djók” eða ,,tekiiiin” og ég er enn að vona að þetta sé grín. Svona ádeila um hvernig heimurinn stefnir með þessu áframhaldi eða eitthvað þvíumlíkt og þetta vakti mig virkilega til umhugsunar: Hvenær rennur upp sá dagur að klám verði bara hversdagslegasti hlutur í heimi? Eða bíddu... Er það ekki þegar orðið? Þ.e. svokallað ,,venjulegt” klám. Það er viðurkennt sem ósköp eðlileg hegðun fyrir stráka þegar þeir komast á ákveðinn aldur að horfa á klámmyndir. Það kippir sér enginn upp við það lengur. Það þykir heldur ekkert óeðlilegt að stelpur hafi séð eins og eina klámmynd. Enda frekar ósanngjarnt í baráttu kynjanna að það sé bara samþykkt strákunum í hag og stelpurnar verði útundan..... Það sem þykir þó, sem betur fer, ennþá ógeðfellt er klám sem ég kalla ,,kúkaklám” og barnaklám. Reyndar hefur vinur minn sagt mér frá öðru ógeðfelldara sem ég hafði aldrei heyrt um og hef ekki heyrt mikið talað um, að það er til ,,óléttukonuklám” eins og hann orðaði það. Hversu lágt er hægt að leggjast? Ég bara spyr. En svo er líka annað. Um leið og klám verður ,,eðlilegra” verður það sífellt meira bannað, skiljiði? Ég skal reyna að orða þetta betur. Fólk er farið að lesa klám úr öllu! Ég vitna þá í umræðurnar um forsíðu tímarits Smáralindar. Og ekki bara lesa klám úr öllu heldur búa til klám úr öllu. Úr hinum hversdagslegustu samræðum er hægt að koma með að minnsta kosti einn dónabrandara. Um leið og farið er að búa til klám úr öllu er hægt að lesa klám úr öllu. Þannig að um leið og það verður eðlilegra verður það meira bannað. Auglýsingar og sjónvarpsþættir eiga á hættu að vera kærð vegna vísunar í kynlíf og ég efast ekki um að þeir sem ritskoði séu mjög tæpir á tauginni; eitthvað sem sé innan þeirra siðferðislegu marka ofbjóði hugsanlega einhverri húsmóðurinni þarna úti.

Umræðan um klám og þ.a.l. nauðganir og misnotkun gera líka karlmönnum erfiðara fyrir í ljósi þess að langstærsti hluti nauðgana og misnotkunar sem á sér stað er af völdum karlmanna. Auðvitað er nauðsynlegt að ræða um þessi mál en því miður hefur myndast neikvætt afsprengi af þessum ofurjákvæða hlut sem bitnar á karlmönnum. Sérstaklega í störfum þar sem unnið er með börnum og unglingum þar sem einhverjir foreldrar gætu túlkað klapp á bak dóttur þeirra fyrir vel unnið verkefni sem kynferðislega áreitni. Ég efast ekki um að margir heiðvirðir karlmenn nú til dags séu mjög meðvitaðir um sjálfa sig, þ.e. hvað má og hvað má ekki (með margir og heiðvirðir á ég við þá sem eru ekki einir af þeim sem bera enga virðingu fyrir kvenkyninu og klípa í rassinn á ókunnugum konum eða kalla dónalegar athugasemdir á eftir þeim). Allt karlkynið þarf að gjalda fyrir þessa skíthæla þarna úti sem, nota bene, þurfa ekki að sitja inni nema í örfáar vikur fyrir kynferðisglæpi eða bara sleppa alveg (btw, ætla stjórnvöld ekki að gera neitt í þeim málum? Ég hef ekkert heyrt um það. Leiðréttið mig ef ég hef rangt fyrir mér...). Ég efast heldur ekki um að feður verði mjög meðvitaðir um sjálfa sig þegar þeir fara með dætur sínar í sund af ótta við að fólk haldi að þeir séu einhverjir barnaperrar.

En það eru ekki bara þeir sem eru tæpir á tauginni vegna alls þessa heldur líka stelpurnar. Við stelpurnar verðum líka mjög ,,tense” í kringum karlmenn; ókunnuga menn, kennara eða jafnvel ættingja og vina en það er staðreynd að oftast eiga þeir í hlut þegar misnotkun eða nauðganir eiga sér stað. Hugsanir hafa alveg farið í gegnum hausinn á mér eins og: ,,djöfuls perri...” eða ,,guð, ætli hann sé að reyna við mig?” og fleira í þeim dúr, ég viðurkenni það fúslega og ég skammast mín oft fyrir það. Ég kemst stundum bara ekki hjá því á því augnabliki. Ég átta mig samt alltaf eftir á. Auðvitað er það ekkert alltaf gefið að karlmaður sé að reyna við mann ef hann er næs. Ég hef heyrt fleiri stelpur tala um þetta og þetta er mjög leiðinlegt, maður er hreinlega orðinn hálfheilaþveginn. Ef að einhver strýkst óvart við mann verður maður æðislega paranoid yfir að þetta hafi ekki verið óvart og að viðkomandi hafi verið að káfa á þér eða eitthvað álíka.

Ég held að við verðum að fara að slaka aðeins á.

Ég byrjaði eina allsherjartiltekt í herberginu mínu í dag. Ég ætla nefnilega að taka það algjörlega í gegn. Maður er nú með tiltölulega nýtt rúm sem tekur, btw, 2/3 af herberginu mínu sem þýðir að ég verð að losa mig við báknið sem kemur í veg fyrir að ég geti æft mig að dansa og hvað þá að semja dansa, þ.e. skrifborðið mitt. Og ef að ég ætla að losa mig við skrifborðið mitt, hugsaði ég, þá verð ég líka að losa mig við náttborðið og bókahilluna þar sem að það er, jú, allt í stíl og ef að ég kaupi mér nýtt og fyrirferðarminna skrifborð þá myndi það að öllum líkindum ekki vera í stíl við bókahilluna og náttborðið og af hverju ekki að kaupa allt nýtt fyrst maður er byrjaður að þessu á annað borð? Og þetta er án efa lengsta setning sem ég hef skrifað! Og ég ætla að benda á að ég hafði hugsað mér að selja þetta á skítaprís ef einhver hefur áhuga gegn því að verða sótt ;) Eeeeen... Nóg af því...

Sumarið er bara rétt handan við hornið og ég er að verða geðsjúk á að sitja heima og gera ekki neitt. Já, þið lásuð rétt, ég er ekki byrjuð að vinna. Ég er samt alveg komin með vinnu en hún hefst ekki fyrr en 1. júní. Besta vinna í heimi. Ég, Hafdís, Gyða, Eva Halldóra, Valborg og Anna Margrét verðum allar saman í leikhóp, eins og svo oft áður, og verðum að gera það sem okkur finnst svo gaman að gera á sumrin; gera okkur að fíflum í þágu Kópavogsbæjar... :D Love it! :)

Krossleggjum svo öll fingur og biðjum um gott veður þetta sumarið!

Jæja... Nú hefur maður ekki bloggað síðan á Nemó, sem er ansi langt síðan, og kominn tími á nýja færslu. Eitt sem mig langar að byrja á að spyrja... Hvers vegna þarf það alltaf að vera þannig að um leið og maður er búinn í prófum þá hættir góða veðrið? Ég man mjög sterkt eftir því að þetta var nákvæmlega eins í fyrra; sól og blíða á meðan prófunum stóð og svo rigning og grámyglulegt veður um leið og þeim var lokið. En, ég þarf svo sem engu að kvíða varðandi sól og sumaryl þar sem leið mín og mannsins míns liggur til Grikklands í júní! Þokkalega!

En já... Eurovision, minn tilgangur í lífinu, var einstaklega lélegt í ár. Annað hvert lag var annað hvort með lélegum technotakti eða einstaklega lélegum og eiginlega rammfölskum söngvurum, sbr. búlgarska söngkonan. Hlægilegasta atriði keppninnar var án efa það breska; grútlélegt popplag, sem var í rauninni léleg stæling á lögum S club 7 eða Steps, þar sem í voru hræðilega vandræðalegar vitnanir í flugferðir, t.d. ,,hello, this is your captain speaking”, flugfreyjur að benda á neyðarútganga og vagnarnir með Saga boutique vörunum og kaffivagnarnir voru einnig óspart notaðir í choreographiu atriðisins. Ég gat varla hlegið. Ég var með kjánahroll út allt atriðið. Úff... Annars var ég mjög fegin að sigurlagið í ár var rólegt með virkilega góðri söngkonu (reyndar voru konurnar fyrir aftan hana frekar hallærislegar en ég meina...) en ekki eitthvert freakshow eða atriði með allsberum dansstúlkum eða 20 trommum á sviðinu. Ég vona að það hafi einhver áhrif á næstu keppnir, að öll atriðin miðist ekki við að veiða atkvæði út á atriðið en ekki lagið sjálft, eins og það á að vera. Annars hefur fólk verið að koma til mín og ,,skamma” mig fyrir að halda upp á þessa keppni því að hún sé til háborinnar skammar en það er nefnilega einmitt málið. Ég held upp á þessa keppni einmitt vegna þess hversu yfirmáta hallærisleg hún er svona í heildina, þó að vissulega leynist góð lög inni á milli. Eurovision er einfaldlega eitt stórt hallæri en samt er draumur allra Íslendinga innst inni að standa uppi sem sigurvegarar einn daginn! Spurning um að senda bara Stjórnina aftur á næsta ári....?

Kv. Sigga og Grétar

 

Ég hef sjaldan skemmt mér eins vel og síðasta fimmtudag, þ.e. Nemódaginn. Sýningarnar gengu báðar mjög vel, maturinn á Skólabrú var æðislegur (þjónarnir ekkert smá næs, ekkert pirraðir á okkur eða neitt), fyrirpartýið hjá Andreu var alger snilld og ég held ég hafi ALDREI skemmt mér eins vel á balli og um kvöldið. Yfirleitt endist ég ekki nema í mesta lagi klukkutíma á böllum en núna entist ég í tvo! Í fyrra til dæmis þá var ég svo þreytt eftir daginn (enda á maður að mæta klukkan sjö um morguninn) að ég fór heim klukkan hálfeitt! Núna var ég ekkert þreytt, alla vega fann ég ekkert fyrir því, enda var álagið ekki eins mikið í ár og í fyrra. Hvað er samt málið með Nemó og drama? Það er eins og allir ákveði að allt muni gerast á Nemódaginn. Af hverju endilega þann dag? Skil þetta ekki. Allt í rugli, allir í sleik og allir grátandi. Merkilegt nokk. Annars mæli ég endilega með því að kíkja á myndir af öllu ruglinu á síðunni hennar Hildar og síðunni hennar Snædísar.

Takk fyrir mig allir!!!

Ég fór á MH-sýninguna í gærkvöldi, Draugadans, sem er leikgerð upp úr íslenskum draugasögum. Alveg hræðileg sýning. Og þá á ég ekki við léleg heldur afskaplega ógnvekjandi. Ég er náttúrulega mjög myrkfælin og Sólveig, vinkona mín, er það líka en hún fór með mér á sýninguna. Við vorum svo hræddar að við héldum mestmegnis fyrir eyrun! Mjög scary, allir með einhverjar  hryllingsgrímur og eitthvað. Vel leikin og skemmtilega útfærð. Ég táraðist meira að segja á einum stað! Ótrúlegt, mæli með henni.

Nemó eftir þrjá daga. Úff...

 

Það er alveg merkilegt hversu leiðinlegt það er að vera ekki í skólanum. Ég vaknaði í morgun með bólgnasta háls í Evrópu og ákvað að þar sem það er svo mikið álag á manni þessa dagana að taka mér frí í dag áður en ég yrði veikari, þ.e.a.s. áður en ég yrði veik í alvörunni ;) En mikið afskaplega sakna ég skólans. Já, ég er ekki búin að vera í skólanum í minna en sólarhring og ég er farin að sakna þess að vera ekki í skólanum. Það er líka svo gaman að vera í bekknum mínum. Við rífumst svo mikið! Eða, við þrætum svo mikið. Við lendum á hverjum einasta degi í heitum umræðum og nánast öskrum á hvert annað. Svo þegar næsta fimm mínútna hlé er búið þá erum við aftur orðin vinir. Engin fýla eða neitt. Ótrúlegt.

Allir að mæta á Morfís í kvöld!

Hversu pirrandi er að taka upp stuttmyndir, kvikmyndir, auglýsingar og tónlistarmyndbönd? Afskaplega pirrandi skal ég segja ykkur, alla vega að mínu mati. Það er aldrei neitt on time. Endalaus bið. Endalaus.

 

Þokkalega þar sem maður náði sjálfræðisaldri í fyrradag. Nú kemst maður inn á Klúbbinn, getur farið út í sjoppu og keypt sér sígarettur, gefið blóð, kosið á Alþingi, gift sig en, eins kaldhæðnislega og það hljómar, ekki drukkið áfengi í brúðkaupinu sínu. Ekki það að maður finni eitthvað mikið fyrir því að vera orðinn sjálfráða. Það er engin rosa frelsun eins og maður hélt þegar maður far yngri. Ég man að maður var alltaf að segja: ,,Ég get ekki beðið eftir því að verða 18 ára því þá stjórna mamma og pabbi mér ekki lengur.” Nibb... Það er ekkert mikið svoleiðis. Það er mjög eðlilegt að maður lúti reglum foreldra sinna fyrst maður fær frían mat og húsnæði meðan maður gengur menntaveginn sem fátækur námsmaður. Alla vega finnst mér það.

 

Alveg er það makalaust hvað mér dettur ekkert í hug að skrifa þó svo að það sé liðinn mjög langur tími síðan síðast... 

Mér finnst ég vera nakin ef ég er ekki með úr. Það er ferlega óþægilegt að vita ekki hvað klukkan er. Líf manns er algerlega háð tímanum. Maður þarf að mæta í skólann kl. þetta, í vinnuna kl. þetta, maður ákveður að hitta vin sinn kl. þetta, America’s Next Top Model byrjar kl. 9, það lokar í Kringlunni kl. hálfsjö, í Smáralind sjö og meira að segja jólin koma á ákveðnum tíma. Líf manns miðast allt við tímasetningar. Merkilegt nokk. Talandi um jólin. Hversu pirrandi er það að finna gjafir handa strákum? Og ekki einu sinni reyna, strákar, að segja að það sé miklu erfiðara að finna gjafir handa stelpum því það er það ekki! Ég er að spá í að fara niður í bæ og finna jólagjafir þar í ár því ég er komin með leið á Kringlunni og Smáralind.

Kringlan/Smáralind fyrir jólagjafakaup:

Kostir:
• Þú þarft ekki að hafa áhyggjur af slæmu veðri.
• Oft einhverjar skemmtilegar uppákomur; jólasveinar og tónlistarmenn að ógleymdri piparkökuhúsakeppninni.
• Það eru 90% líkur á því að þú hittir einhvern sem þú þekkir.

Gallar:
• Brjáluð umferð síðustu tvo kílómetrana að byggingunni.
• Erfitt að finna bílastæði.
• Það er ekki þverfótað fyrir fólki.
• Þú þarft að bíða í löööööngum röðum.
• Erfitt að fá aðstoð.
• Þegar þú ert búin(n) að versla gleymirðu stundum hvar þú leggur.

Miðbærinn fyrir jólagjafakaup:

Kostir:
• Færra fólk en í verslunarmiðstöðvunum.
• Fleiri búðir með sérsöðu auk allra helstu búðanna.
• Mannlífið mun skemmtilegra, þ.e. túristar, rónar, miðbæjarrottur(engir fordómar hér...;p).
• Meira úrval kaffihúsa og veitingastaða til að taka sér pásu frá verslunaræðinu.
• Þú færð ferskt loft.

Gallar:
• Sama hvar þú leggur, líklegast þarftu að ganga langan göngutúr til baka með alla pokana.
• Verslunarferðin er frekar háð veðrinu.

Eins og ég segi, þá finnst mér kostirnir við miðbæjarferðina mína heldur fýsilegri en kostirnir við verslunarferð í verslunarmiðstöð.

P.s. Á ég að fá mér Myspace?

Á föstudaginn voru Akureyringar teknir í ********* þegar ræðuliðið okkar vann ræðulið þeirra með 146 stiga mun auk þess að eiga ræðumann kvöldsins, Davíð Gill. Fullt af galvöskum Verzlingum fylgdu ræðuliðinu norður og hvöttu strákana til dáða. Umræðuefnið var ,,Satan" og voru rök MA-inga heldur en ekki losaraleg. Mér fannst ég heyra sömu ræðuna sex sinnum; ,,...illska, mannvonska=SATAN" og ,,Læknum Satan". Voru okkar rök mun haldbærari og svör okkar mun fleiri og betri. Stuðningsmaður MA-inga var samt mjög fínn en stjarna kvöldsins var án efa fundarstjórinn!!! Ekki nóg með það að talað hafi verið um hana án þess hún vissi heldur skitu ræðumenn Verzlinga einnig yfir hana. Samt svona í alvörunni, hversu stífur er hægt að vera. Manni fannst líka að hún hefði bara aldrei mætt á Morfískeppni þar sem hún vissi EKKERT hvað hún var að gera, bað fólk um að hafa hljóð þegar það mátti alveg hvetja og klappa og rak á eftir ræðumönnum en eins og flestir vita þá mega þeir taka sér ALLAN þann tíma í heiminum til að raða upp svörum áður en þeir fara upp í pontu. Magnað alveg hreint.

 

En að sjálfsögðu var snilldin ein ferðin fram og til baka. Eva Halldóra og Mardís stóðu sig frábærlega í að skipuleggja leiki á leiðinni til Akureyrar og á endasprettinum heim aftur til Reykjavíkur sló Henrik í gegn með bröndurum og kaldhæðni sem glöddu bæði mig og Evu. Við erum strax farin að skipuleggja aðra ferð til Akureyrar með lengra stoppi og máltíð á Greifanum en við vorum heldur svekkt þegar við komumst að því að við hefðum ekki tíma til að borða á Greifanum fræga. Þangað til, veriði sæl............